First step should be taken by LDCs (Part 2)

Click here for the part 1

At the meeting in Istanbul, the UN Secretary General Ban Ki-moon has urged the leaders of the world's poorest countries to agree on a common position and sent a strong political message to the rest of the world on the importance of investing in the least developed countries to eradicate global poverty.

Mr. Ban called for the building of productive capacity and the expanding of opportunities for decent employment for men and women in LDCs.

It means expanding the provision of essential services - education, health, infrastructure and social safety nets, especially for nutrition security.
After this LDCs will try to attract investors to their countires Of course, to make investment is important which will play a remarkable role to eradicate their main problems, but the situation is also important to fulfill this. The UN should also urge to set up a suitable situation and democracy to enable those countries to develop and to reach a peaceful condition, as well as a livable humanitarian condition.

The main point that is advocated the developed countries to support the least-developed countries both politically and economically to make a fairer and more livable world.

Now the meeting in Istanbul, where continents and cultures connect and converge, is seen a new fortune to be remedy for the LDCs. Istanbul is also seen to build a strong bridge to enable the least fortunate and most vulnerable members of these countries to cross to the land of prosperity and security.

First step should be taken by LDCs (Part 1)

The forth meeting of the poorest countries was held in Istanbul, Turkey. The aim of the meeting is to find solution to the Least Developed Countries in order to eradicate their problems such as poverty, strife, unemployment. The previous one was held in Brussels in 2001.

The concept of LDCs originated in the late 1960s and the first group of LDCs was listed by the UN in 1971.

While there were 25 countries in 1971, the number of least developed countries has reached by 48 to date. Since the first meeting of LDCs were discussed in 1981 seemingly there is no change in the problems, on the contrary number of the countries has increased gradually by 2011. This means everything is not going on well in terms of the LDCs.

These countries’ most crucial problem results especially from their structural problems which must be firstly exerted to solve by these countries.
Some of the issues stated in the gathering were corruption and lack of transparency as major problems of the least developed countries, these problems blocked the way to peace and long-term investments as well.
Some of them suffer from having no basic humanitarian rights. Lack of housing standards, education and unemployment problems are huge handicaps of these countries, too.

Per capita income for daily living is one or two dollars.
In solving these problems of the poorest countries, the big accountability falls on the shoulders of administrations, foremost leaders and civil society organizations of these countries.

When we scrutinize the structures of these countries, as if they could not be able to pass to normalization and bring themselves into suitable conditions for development in the globalizing world.

Not being able to accomplish their democratization process, in addition lack of harmonization with the world are the another hindrance in front of the LDCs in order to graduate from the group.

Although there is another initiative that was set up to relieve the poor countries called the Millennium Development Goals. The initiative has been determined at the beginning of this century to alleviate the world's poorest countries by 2015. But in this direction, the sufficient advancement has not been taken to date, according to the announcement of the UN. The Goals are advancing on its way and even some positive developments have been taken, seemingly it is not enough to accomplish in time.

Click here for the part 2

Political uprising in MENA

While the effects of the global economic crisis have not yet been completely eradicated; upheavals in the Mideast and North Africa and then earthquake and tsunami’s destructive effects in Japan have come on the agenda of the world together with some anxieties.

Of course these unwanted and disagreeable developments urge the world to be discontent. Mostly the countries in the region would have been affected from these negative events economically. Of course humanitarian dimension of the political uprising in the region is very important.

The leaders, who cannot perceive the changes in today’s open societies that follow up every kind of developments instantly across the world, lag behind their societies in the terms of foresee-ability. The leaders of the related countries could not sense the possible events might happen. They also could not meet the expectations of their communities on time. Since the last 20 years to date in the world, radical changes have been experiencing, even though they could not take any lesson from the other countries where changes and upheavals have been experienced.
It is a reality that the countries which have experienced the changes by themselves and solved their own problems without foreign interference, they have been successful in their change process. In this achievement, their former leaders who did not withstand more have plaid remarkable role on behalf of their nations. Otherwise, change has become a nightmare for the people of the tyrant leaders’ countries. At the end, some of them acted merciful and seceded without leaving any more harm for their peoples and countries.

The uprising in the Mideast and North Africa countries first started in Tunisia to topple the former Tunisian President Ben Ali who maintained his power for 23 years. The upheavals in Tunisia led to unprecedented ripple effects across the Middle East and North Africa (MENA) region.

In the second line there was Egypt to be deposed of its leader who has been in power for over 30 years. Without any important demolition in Egypt ex president Hosni Mubarak resigned and the army took over the power. Upheavals in these two countries have given new momentum to popular protests across the region. Upheaval in these two countries have increased risks to geo-political stability in the region and have raised concerns about potential repricing of risk and the impact on international oil and gas markets.

In the region, one of the most destructive events has happened in Libya, so its repercussions might worsen on its people and economy.
The events broke out in the region feature mainly in the two aspects as humanitarian and economics. Especially in Libya uprising is leaving many bitter results with which the Libyan people are facing by losing their lives.
According to the International Monetary Fund, the political turmoil in the Middle East and North Africa could have a substantial impact on the region's economies this year.

The director of the IMF's Middle East and Central Asia department, Masood Ahmed, announced in the agency's Survey magazine that the unrest has led to tighter credit restrictions for Middle East governments and corporations operating in the region, and bank lending is likely to remain slow.
In addition to the region and surrounding countries, it is also commented the turmoil in the Middle East and North Africa could exacerbate uncertainty in the U.S. economy, causing U.S. companies to put off hiring amid the recovery from the worst recession in eight decades.

However, in an announcement, the World Bank President Robert Zoellick also said, “Ongoing turmoil in Middle Eastern countries would not trigger another global financial crisis, adding that the impact should be limited to rising oil prices.
In conclusion, the biggest trouble is been experienced by the Libyan people, we wish urgently tranquility and peace without losing more lives to be set up in the shortest time.

Turkey, an emerging star

Within the last eight years Turkey's economy has progressively showed a great performance. During this period, Turkey's economy has achieved a robust structure and shown as an emerging star across the world. Thanks to the exact, determined, proactive policies and having committed to the structural reforms and fiscal discipline Turkish economy has attained its current healthily structure.
Despite the global financial crisis, which is evaluated as the biggest one after the Great Depression lasted until the late 1930s or early 1940s, Turkey's economy could be able to cushion against challenges of the global crisis. Previously taken measures and smart management have played significant role in this success.
Monitoring these positive developments in the Turkish economy, the foremost economies' actors of the world has been lauding Turkey's progress and show Turkey as a global power. Having passed through a crucial test during the crisis without stumbling, Turkish economy has become an example economy for the world.
When we look at the positive developments on the economy during the past eight years, Turkish economy has enjoyed outstanding advancements. Turkey's ruling party has been able to achieve plunging the rates of interest and inflation down from the double digits to the single level in this period.
Meanwhile, Turkey successfully eliminated six digits from the Turkish currency, so TL was released from the banknotes having many zeros and has won valuation. Turkey has also managed the Turkish lira (TL) to pose as a strong rival against the US dollar and the euro in the last eight years.
In recent years, prosperity is gradually increasing in Turkey and low-income groups do get their share from that prosperity. It is observed that there is a significant surge in purchasing power.
Based on data collected by the Turkish Statistical Institute, the Organization for Economic Cooperation and Development and the State Planning Agency, national income per capita, which used to float around $3,000 to $4,000 between 1998 and 2002, has been on the increase.
As of the end of 2010, it is predicted to reach by $9,305 and $10,000 for the first time in the history of the Turkish Republic and to reach $11,228 by the end of this year.
So national income per capita would gain 3-fold growth in 10 years.
Another progress in the economy according to the internationally economic analysis, Turkey takes place in the E7 emerging economies (China, India, Brazil, Russia, Mexico, Indonesia and Turkey). Likely E7 would overtake the G7 economies (US, Japan, Germany, UK, France, Italy and Canada) before 2020.
As for another calculation, it is said the shift in the economic world order is slower but equally inexorable, with the E7 projected to overtake the G7 around 2032.
Overcoming the global crisis in 2008 and 2009, it is expected Turkey's economy to grow up to 8 percent in 2010.
The important handicap of the economy is current account deficit which stem from being an internationally energy-addicted country, in the rate of 74 percent. It is the biggest item in the country's spending via foreign current exchange.
When Turkey activates its alternative energy resources into force steadily by its national resources such as wind, solar power, hydroelectric and biofuel and then the internationally energy dependency will turn into downward side.
Finally, during the passed 8 years Turkey has smartly allowed its dynamic potentials activate in both home and abroad, so thanks to this Turkey has begun to change in every aspect ranging from democracy to rule of law, freedom of expression and from foreign policy to economy growth, per capita income. It is seem that in the next period these indicators will develop more by exact, decisive, determined policies of the ruling administration.

Medyanın gücü ve kapalı rejimler

İletişim teknolojisinde yaşanan gelişmeler ve çeşitlilik medyanın sadece dördüncü kuvvet değil, aynı zamanda yerine göre birinci kuvvet olduğu son günlerde Kuzey Afrika ve Orta Doğu ülkelerinde yaşanan rejim karşıtı olaylarla bir kez daha teyit edilmiş oldu.
Güçlü oluşu ve tek sesliliği ile zaman zaman da olsa kamuoyunu yanıltabileceği, yanlış yönlendirebileceği yönü işin kötü tarafı. O da kaplı rejimlerle beraber yok oluyor.
Dahası, bilinen kitle medya araçlarından daha etkili olan ve toplumsal olayları bütün dünyaya ulaştıran ‘kitlelerin medyası’ var. Sosyal medya da denilen bu iletişim araçlarıyla kitleler olayları bütün dünyaya aktarılabiliyor.
Medyanın bu gücünü sezemeyen kapalı ve totaliter rejimler iletişim teknolojisinin fonksiyonel gücü karşısında biçare kalıyor.
20. yüzyılın en kapalı ve totaliter rejimi komünizm idi. Katı kuralları, iletişim ve bilgiye kapalı oluşu, olup bitenleri dışarı sızdırmayışı nedeniyle bu yönetim şekliyle yönetilen ülkelerin ‘demir perde’ ülkeleri olarak isimlendirilmesine yol açmıştı.
İnsan fıtratıyla uyuşmayan bu rejimlerin yaşama şansları sınırlı olup ancak bir yere kadar sürebildi. Açık toplumlardaki iletişim teknolojisinin dinamizmi ister istemez bu kapalı toplumları harekete geçirdi ve onların yıkılmasına neden oldu.
Belli bir aşamadan sonra zayıflayan ve fonksiyonunu yitiren totaliter rejimin kurum ve kuralları gelişmiş ülkelerdeki demokratik ve dinamik yapıya yenik düştü.
Sonrası malum…
Yetmiş yılı aşkın bir süre hükmünü sürdüren demir perde ülkeleri deşifre olarak birer birer yıkılıp modern dünya ile uyum sağlamaya başladılar.
Yıkılan bu rejim bir yandan ezilen fakir halkın bir bakıma umutlarını kullanarak baskıcı unsurların ve kişisel ihtiras sahiplerinin önderliğinde kurulmuştu. Ancak bunlara ümit besleyen o fakir sınıfın umutlarına cevap verememiş, neticede insan fıtratıyla uyuşmayan komünist rejim solan ümitlerle beraber yok olmaya mahkûm olmuştu. O insanlar umduklarını bulamamış büyük bir zulme uğramışlardı uzun yıllar boyunca.
Yaklaşık yirmi yıl önce komünist ve sosyalist ülkelerde yaşanan bu değişim demokrasinin işleyişi bakımından onlar kadar katı olmasa da, ileri demokrasilere göre bir hayli geride kalan monarşist yönetimler için bir ders niteliğindeydi.
Ancak bu hususta algılama hassasiyetinde bir noksanlık olacak ki bugünleri o günlerden ders çıkarıp sezemeyenler, ülkelerini hür dünya ile bütünleşemeyen usul ile yönetmeye devam ettiler. Neticede bu rejimler bugün yöneticiler olarak kendilerini zor durumda bıraktıkları gibi ülke ve halklarını da bir kargaşa ortamına düşürmüş görünüyorlar.
Tunus’ta başlayan rejim aleyhtarı gösteriler sırayla hemen hemen söz konusu anlayışla yönetilen bütün ülkelere sıçradı. Bu gelişmeler bazı çevrelerin dediği gibi domino etkesimi, yoksa önceden planlanmış senaryonun sahnelenmesi mi? Pek açık değil ama olayların verdiği mesajdan anlaşılan o toplumların artık baskıcı, ben bilirim ve vesayetçi rejimden bıktıklarını ortaya koymakta.
Hareketin arka planında demokratik ve adil bir seçimle yönetilme istekleri var. Bizim de temennimiz, ülkemizle de ortak tarih, kültür ve din birliği olan bu kardeş ülkelerin çok fazla kargaşa yaşamadan hür ve adil seçimlerle yönetilme aruzlarına kavuşmaları, gerek demokrasi ve gerekse ekonomik olarak daha ileri seviyeye ulaşmaları…

Sürdürülebilir Gıda Üretimi

Gıda maddeleri ve bunun temel kaynağı olan tarım ürünlerinin üretimi insanlar için giyim ve barınak yanında en temel ihtiyacı teşkil ediyor.

Birleşmiş Milletler Gıda Tarım Örgütü, FAO’nun son açıkladığı gıda raporu, gıda fiyatlarının kesintisiz olarak yedi aydır yükselişte olduğunu gösteriyor. Rapora göre küresel gıda fiyatları geride bıraktığımız Ocak 2011 ayında zirve yaptı, önümüzdeki aylarda da düşmesinin mümkün olmadığı belirtiliyor. Dünya genelinde gıda fiyatlarının düşmeyeceği eğilimi var.

FAO’nun açıklamasında, ocak ayında aylık değişimleri takip eden ürün sepeti küresel gıda fiyatları ortalama 231 puan oldu ve geçtiğimiz aralık ayına göre yüzde 3.4 daha yüksek bulundu. Bu rakam gıda fiyatlarının ölçümünün başladığı 1990 yılına göre en yüksek seviye olarak tespit edildi.

Açıklama et fiyatları hariç bütün ürün gruplarının fiyatlarının yükseldiğini gösteriyor.

FAO uzmanları, yeni rakamların açıkça dünya gıda fiyatlarında yukarı yönlü baskının düşmeyeceğini gösterdiğini, bu yüksek fiyatların muhtemelen önümüzdeki aylarda devam edeceğini söylüyor.

Yüksek gıda fiyatları özellikle gıda ithalatını finanse etmede problemle karşılaşabilen düşük gelirli gıda açığı olan ülkeler için büyük endişe oluşturuyor ve bu endişe aynı zamanda gelirlerinin büyük kısmını gıdaya harcayan fakir hane halkı için de geçerli. Özellikle geri kalmış ülkelerde günde 1 – 2 dolarlık kazançla geçimlerini sağlamaya çalışan en düşük gelir gurubu için daha büyük yük getirmiş olacak.

İnsanların harcamalarının öncelikli ve önemli olanını gıda harcamaları oluşturuyor.
Bu nedenle nüfus artışı, kaynakların kirlenmesi ve yanlış kullanılması ve azalma eğilimine girmiş olması gıda maddelerinin temel kaynağı olan tarımsal üretimi baskı altında tutuyor. Artan nüfusu beslemek için daha fazla tarım ve gıda üretimine ihtiyaç duyulacak. Bu ise daha fazla tarım toprağı ve sulama suyunu gerektirecek. Bunların yanında, tarımsal üretimin bir diğer stratejik öneme haiz bileşeni ise ihtiyacı karşılayacak tohum üretimi. Bir başka önemli etken ise tarımsal üretimin uygun iklim şartlarını gerektiriyor olması.

Ülkemizin bu saydığımız şartlar bakımdan şanslı olması önemini artırıyorken, bu şans ve stratejik önemini koruması ise bu değerleri yerli yerince kullanmasına bağlı olacak.

Su yataklarını, havzalarını ve tarımsal nitelikli toprakları amaç dışı kullanım ve kirlilikten korumak önde gelen hususlar, sürdürülebilir tarımsal üretim için. Unutulmaması gereken önemli bir noktanın ise dünya genelinde özellikle 1 milyara yakın insanın özellikle Afrika ve Asya’da yeterli beslenemediği ve açlıkla mücadele emekte olduğunu hatırdan çıkarmamamız gerekiyor. Yine 1 milyarı aşkın insanın su kıtlığı ve su stresi ile yaşadığını göz ardı etmememiz gerekiyor. Bu nedenle ülke olarak içinde bulunduğumuz değerlerin kıymetini daha iyi kavrayıp ve bu değerleri geleceğe taşımamız açısından ne denli önem arz ettiği hususuna dikkat çekmek gerekiyor. Sürdürülebilirlik için yapılması gerekenin, kaynakların korunması ve gelecek için üretim tahminlerinin yapılması ve belli periyotlarda güncellenmesi, ihtiyacı karşılayacak tarım ve gıda üretiminin temininde kolaylık sağlayacaktır.

Sınır tanımaz kirleticiler

Sınır tanımazlık hareketi insani amaçla kurulmuş organizasyonlardan oluşuyor. Sağlık hizmeti sunmak amacıyla doktorlar tarafından kurulan ve çeşitli şekilde haksızlık ve şiddete maruz kalan gazetecileri desteklemek amacıyla kurulan sınır tanımaz gazeteciler aslında iyi niyet ve maksatlarla kurulmuş organizasyonlar.
Bazen bazı değerleri hiçe saysalar da asıl amaçları insana hizmet etmek.
Ancak sınır tanımazlığın bu insani amaçla kurulmuş hareketi yanında kötü alışkanlık, eğitim ve saygı eksikliğinden kaynaklanan başka dalları da var.
Bu eksiklikler zincirine biraz da nemelazımcılığı da eklemek gerekiyor. İşte bu olumsuz anlayış ve bakış açısı çevreyle bütünleşince vay geldi o çevrenin haline demekten insan kendini alamıyor.
Çevre dediğimiz; havasını soluduğumuz, suyunu içtiğimiz, toprağında yetiştirdiğimiz envai çeşit gıda maddeleri beslendiğimiz o ortam aynı zamanda bir ülkenin göstergesi, dışa açılan penceresi. Hiçbir söze hacet bırakmadan göze ilk temas eden alanlar.
Turizm sektörünün gelişmesi için önemli bir unsur. Öncelikle temiz ve huzur veren bir çevrenin turizm sektörüne yapacağı olumlu desteği akıldan çıkarmamak gerekiyor. Temiz bir çevre aynı zamanda bir ülke itibarı açısından da göz ardı edilemeyecek temel bir kıstas. Meselenin sağlık, ruhsal ve insanı ferahlatan yönünü de unutmamak gerekiyor tabii. İşte hayati önem taşıyan, gelişmiş ve kalkınmış toplumların da önemli bir göstergesi olan çevreye olan duyarlılığımız ve sorumluluğumuz konusuna bir değerlendirme yapılırsa hiç de olumlu not alacağımızı beklemek doğru olmaz. Çevreye karşı olan mevcut alışkanlıklarımızı değiştirmek için bir gayret sarf etmeksizin böyle bir beklenti içinde olmak safdillikten öteye geçmez herhalde.
Yerel yönetimler ne kadar çok gayret gösterirse göstersinler toplum olarak bu konuda hassasiyetimizi göstermedikten sonra istediğimiz seviyeye gelmemiz mümkün olamaz ne yazık ki. Kirletenler ordusuna karşılık mevcut temizlik kadrosunu iki katına da çıkartsanız temiz bir çevreyi sağlamak mümkün olmaz. Özellikle günümüzün her alanda bulunan teknolojik gelişmelerin bilinçsizce kullanımı neticesinde temiz bir ortam bulmak mümkün olmuyor. Öncelikle çevre ve çöplük kavramlarını iyi anlamak ve her ikisinin ayrımını iyi yapmak gerekiyor. Ayağımızı kapının dışına attığımız andan itibaren her yeri çöplük olarak görürsek sağlıklı ve yaşanabilir bir çevre bulmak mümkün olmaz.
Piyasa ekonomisi için söylenmiş olan ‘Bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler’ doktrin anlayış ve yaklaşımının çevreye uyarlanması kabul edilemez. Ancak ne yazık ki bugün çevre konusunda görülen anlayış bu. Elimizde, avucumuzda, cebimizde ne bulursak çok kolay bir şekilde bulunduğumuz yer neresi olursa olsun atarsak çöplükle çevre arasındaki fark nasıl ayırt edeceğiz. Arabanın camını aç dök, evin camını aç dök… sigara paketi, izmariti, her türlü ambalaj ve paketleme malzemelerini çok rahat bir şekilde boş ver aldırma anlayışı ile rast gele saçmakla temiz bir çevreye sahip olmak nasıl mümkün olacak? Bunun böyle olmayacağı gibi çevre hakkı denen kavramı da ihlal etmiş oluyoruz. Çevre yasasına göre çevre polis teşkilatının kurulması zaman zaman gündeme gelse de işin esası eğitim ve topluma karşı olan saygı anlayışının geliştirilmesinden geçiyor.
Sınır tanımaz kirletme anlayışı hükmünü sürdüğü müddetçe başta insan olmak üzere bütün canlılar için elzem olan temiz bir çevreyi bulmak biraz zor olacak gibi. Bu hususta söylenecek söz çok… Yaşam kalite seviyesini yükseltmek elimizde!